निर्वाचनमा रास्वपाले पाएको बहुमत केवल एउटा दलको जित मात्र होइन, यो दशकौंदेखिको परम्परागत राजनीतिक ‘सिन्डिकेट’ विरुद्ध नेपाली जनताले गरेको ‘विद्रोह’ हो । मजस्ता जेन–जीका लागि यो एउटा यस्तो पल हो, जहाँ हामीले पहिलो पटक ‘सम्भव छ’ भन्ने महसुस गरेका छौं । तर यो जितसँगै अबका चुनौती र हाम्रो खबरदारी झनै बढेको छ ।
हामीले सानैदेखि सुन्दै आएका ‘ठूला’ भनिएका दलहरूका ठूला कुरा र साना कामले वाक्क भएरै जनताले विकल्प रोजेका हुन् । यो बहुमत कुनै व्यक्ति वा दलप्रतिको अन्धभक्तता होइन, बरु यो त काम नगर्ने पुराना शक्तिप्रतिको चरम वितृष्णा र नयाँसँगको ठूलो आशा हो । रास्वपाको यो जितले स्पष्ट पारेको छ कि अब नेपाली जनतालाई आश्वासनको पोको होइन, परिणामको प्रमाण चाहिएको छ ।
बहुमत पाउनु जति उत्साहजनक छ, त्यसलाई टिकाउनु र जनताको विश्वास जित्नु त्यति नै चुनौतीपूर्ण छ । अब ‘हामीलाई काम गर्न दिइएन’ वा ‘गठबन्धनले रोक्यो’ भन्ने बहाना बनाउने ठाउँ बाँकी छैन । जनताले पूर्ण ‘म्यान्डेट’ दिएका छन् । अबको नेपाल कस्तो हुने ? के अब भ्रष्टाचारका फाइलहरू साँच्चै खोलिनेछन् ? के अब सरकारी कार्यालयमा जाँदा ‘सोर्स–फोर्स’ बिना काम हुनेछ ? के अब नेपालमै बसेर केही गर्छु भन्ने युवाका लागि राज्यले वातावरण बनाउनेछ ? यी प्रश्नहरूको उत्तर अबको पाँच वर्षमा व्यवहारमै देखिनुपर्छ ।
हाम्रो पुस्तालाई अब गफ होइन, प्रविधि र पारदर्शिता चाहिएको छ । हामी यस्तो नेपाल चाहन्छौं, जहाँ–
१. शिक्षा र सीप : केवल ‘सर्टिफिकेट’ बाँड्ने विश्वविद्यालय होइन, बजारले खोज्ने सीप सिकाउने शैक्षिक केन्द्रहरू होऊन् ।
२. उद्यमशीलता : एउटा नयाँ ‘स्टार्टअप’ खोल्न चाहने युवाले सरकारी प्रक्रियाको झन्झटमा आफ्नो सपना मार्नु नपरोस् ।
३. पारदर्शिता : राज्यका हरेक निर्णय र बजेटको खर्च डिजिटल माध्यमबाट आम नागरिकले हेर्न सकून् ।
४. ‘मेरिटोक्रेसी’ : पहुँच भएकाको होइन, क्षमता भएकाको कदर होस् ।
इतिहास साक्षी छ, जब–जब कुनै दलले स्पष्ट बहुमत पायो, उसमा शक्तिको उन्माद देखियो । रास्वपाका नवनिर्वाचित प्रतिनिधिहरूलाई मेरो स्पष्ट आग्रह छ । यो बहुमतलाई अहंकारका रूपमा होइन, गम्भीर जिम्मेवारीका रूपमा लिनुहोस् ।
हामी त्यो पुस्ता हौं, जसले देशमा राजतन्त्र ढलेको देख्यौं, संविधान बनेको देख्यौं र ठूला भनिएका आन्दोलनहरूका साक्षी बस्यौं । तर, व्यवस्था फेरिए पनि अवस्था कहिल्यै फेरिएन । हाम्रा अग्रजहरूले ‘बलिदान’ को राजनीति गरे, तर हामी अब ‘विकास’ को राजनीति चाहन्छौं । हिजोका दलहरूले जेल बसेको र संघर्ष गरेको इतिहास बेचेर आजको पुस्ताको भविष्यमाथि खेलबाड गरिरहे । रास्वपाको यो बहुमतले ‘इतिहासका व्यापारी’ हरूलाई एउटा कडा सन्देश दिएको छ । अब इतिहासको ब्याज खाएर राजनीति चल्दैन, भविष्यको लगानी गरेर मात्र राजनीति सम्भव छ ।
हामी ‘जेन–जी’ का युवाहरूलाई पुराना दलका लामा भाषण र सैद्धान्तिक बहससँग कुनै सरोकार छैन । हामीलाई सरोकार छ त केवल ‘डेलिभरी’ सँग । हामी चाहन्छौं कि राहदानी बनाउन लाइन लाग्नु नपरोस्, बिरामी हुँदा अस्पतालमा बेड नपाएर मर्नु नपरोस् र एउटा सानो कामका लागि पनि नेताको चाकरी गर्न नपरोस् । रास्वपाले पाएको यो मत ‘परिवर्तनको चेक’ हो, जसलाई अब सुशासनको बैंकबाट भुक्तानी पाउनुपर्छ ।
नेपालको विकासलाई रोक्ने सबैभन्दा ठूलो अवरोध भनेको नीतिगत भ्रष्टाचार र कर्मचारीतन्त्रमा व्याप्त ढिलासुस्ती हो । नयाँ सरकारका लागि यो सबैभन्दा ठूलो अग्निपरीक्षा हो । जनताले अब ‘हामी कोसिस गर्दैछौं’ भन्ने जवाफ सुन्न चाहँदैनन् । हामी हेर्न चाहन्छौं कि वर्षौर्देंखि थन्किएका ठूला भ्रष्टाचारका काण्डहरू कसरी निष्कर्षमा पुग्छन् ।
जबसम्म राज्यको संयन्त्रमा ‘डिजिटाइजेसन’ पूर्ण रूपमा लागू हुँदैन, तबसम्म भ्रष्टाचारको जरै उखेल्न असम्भव छ । रास्वपाले आफ्नो चुनावी एजेन्डामा भनेझैं, अब हरेक सरकारी प्रक्रिया अनलाइन हुनुपर्छ । फाइल ओसार्ने जमानाको अन्त्य हुनुपर्छ र प्रविधिको प्रयोगबाट बिचौलियाहरूको राज समाप्त हुनुपर्छ ।
आजको सबैभन्दा दुःखद यथार्थ भनेको त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलमा देखिने युवाहरूको लाम हो । नेपालका गाउँहरू रित्तिएका छन्, सहरहरूमा केवल वृद्धवृद्धाहरू बाँकी छन् । हाम्रो पुस्ताले नेपालमा भविष्य नदेखेरै खाडी र पश्चिमा देशहरूको बाटो रोजेको हो । अबको नयाँ सरकारको सफलताको मापन आर्थिक सूचकांकले मात्र होइन, ‘विमानस्थलमा फर्किने नेपालीहरूको संख्या’ ले गरिनेछ ।
हामीले चाहेको नेपाल यस्तो हो, जहाँ एउटा युवाले आफ्नो आइडिया लिएर सरकारी कार्यालय जाँदा उसलाई ‘अनुदान’ होइन, ‘वातावरण’ दिइयोस् । कृषिमा क्रान्ति केवल नारामा होइन, मल, बीउ र बजारको सुनिश्चिततामा देखियोस् । सूचना प्रविधिको यो युगमा नेपाललाई ‘ग्लोबल टेक हब’ बनाउने सम्भावना छ, तर त्यसका लागि राज्यको दृष्टिकोणमा स्पष्टता आवश्यक छ ।
जित्नु मात्र ठूलो कुरा होइन, जितेर जनताको जीवन बदल्नु ठूलो कुरा हो । रास्वपाका नवनिर्वाचित प्रतिनिधिहरूलाई मेरो आग्रह छ, यो बहुमतलाई अहंकारका रूपमा होइन, जिम्मेवारीका रूपमा लिनुहोस् । सत्ताको स्वादले कतै तपाईंहरूलाई पनि पुराना दलहरूकै पथमा त डोर्याउने होइन ? भन्ने डर हामीमा अझै छ । त्यसैले, हामी प्रशंसा मात्र गर्दैनौं, हामी ‘वाचडग’ बनेर तपाईंको हरेक कदमलाई सूक्ष्म रूपमा नियाल्नेछौं ।
शक्तिले मानिसलाई भ्रष्ट बनाउँछ र असीमित शक्तिले असीमित रूपमा भ्रष्ट बनाउन सक्छ भन्ने इतिहास हामीले बिर्सेका छैनौं । हिजोका क्रान्तिकारीहरू आज कसरी ‘नवसामन्त’ बनेका छन् भन्ने उदाहरण हाम्रै अगाडि छ । त्यसैले नयाँ शक्तिलाई हाम्रो चेतावनी छ । तपाईंहरूलाई हामीले काँधमा राखेर सिंहदरबार पुर्याएका हौं, यदि जनताको भावनामाथि लात हान्नुभयो भने सडकमा पुर्याउनेछौं ।
हाम्रो पुस्ता सामाजिक सञ्जालमा मात्र सक्रिय छैन, हामी सचेत छौं । हामी नीतिगत भ्रष्टाचार बुझ्छौं, हामी स्वार्थको द्वन्द्व बुझ्छौं र हामी जनताको करको दुरुपयोग भएको सहन सक्दैनौं । त्यसैले हरेक नियुक्तिमा ‘आफ्ना’ होइन, ‘राम्रा’ मान्छे छानियोस् ।
अन्त्यमा, यो परिवर्तनले नेपाललाई एउटा नयाँ उचाइमा पुर्याउनेछ भन्नेमा म आशावादी छु तर परिवर्तन केवल नेतृत्व परिवर्तनले मात्र हुँदैन, कार्यशैली र सोचमा पनि आमूल परिवर्तन आउनु जरुरी छ । हामी युवाहरू देश बनाउने अभियानमा साथ दिन तयार छौं, तर त्यसका लागि नेतृत्वले इमानदारिताको परिचय दिनैपर्छ । हाम्रो भोटले एउटा दललाई बहुमत दिलायो, अब तपाईंका कामले हाम्रो भविष्य सुनिश्चित गरोस् ।
